Overspoeld door al het nieuws over de nieuwe oorlog in het Midden-Oosten, veroorzaakt door oude machtsbeluste oorlogszuchtige oude mannen, stond hij daar; onze jeugdige nieuwe minister president Rob Jetten.
Heel opvallend had hij ineens talloze grijze haartjes in zijn goed gecoiffeerde ‘look’. Heeft hij zijn wilde haren definitief afgeschud? Of nemen zijn zorgen als nieuwe Torentjebewoner nu al zo snel toe dat hij in ijltempo van kleur verschiet? Of is het misschien een truc van een D66-spindoctor om met wat grijs geverfde haartjes wat wijzer en serieuzer over te komen?
Deze 39-jarige jongeling verdedigde als een doorgewinterde politicus - in een duur maatpak en met een stralende colgateglimlach - beheerst en kalm in een optimistische peptalk het stap-voor-stap beleid van zijn nieuw kabinet.
Rob Jetten is nu chef van een op zich al gedurfd minderheidskabinet dat heel wat hindernissen op zijn weg zal tegenkomen. Toch gaat zijn ploeg onder het motto ‘Aan De Slag’ en geïnspireerd door de verkiezingsleus van D66 ‘Het Kan Wel’ de uitdaging aan rust te brengen in ons zwaar gepolariseerd politiek landschap. Het zoekt met uitgestoken hand samenwerking met de oppositie en maatschappelijke organisaties. Zo wil dit kabinet een gidsrol vervullen naar betere tijden voor land en volk en vooral ‘rust in de tent’.
Gaat hem dat lukken? Tot nu hebben slechts weinigen eerbied voor zijn grijze haren. Zoveel heeft hij er trouwens nog niet. Als minister president wacht hem een rusteloze tijd van zwoegen, werken en plicht. De weg naar betere tijden voor land en volk is bezaaid met hobbels, gaten en struikelblokken.
Om die weg te plaveien en van een stabiele ondergrond te voorzien mist dit kabinet het allerbelangrijkste stuk gereedschap, namelijk een gedegen meerderheid in het parlement. Dan pas heb je echte macht om je doelen te bereiken.
Een uitgestoken hand is niet genoeg en wordt nu al afgeslagen. De nagestreefde ‘rust in de tent’ is voorlopig ver te zoeken. Een aantal oppositiepartijen, waaronder het belangrijke GroenLinks-PvdA en de vakbonden, trekken zich alleen al de haren uit het hoofd bij het voorstel het moeizaam bereikte polderpensioenakkoord van 2019 als bezuiningstruc te willen uitkleden. ‘Afspraak is afspraak, daar blijf je met je poten van af, weg mee, zonder ons’, roepen ze in koor. Hetzelfde geldt voor de bezuinigingsvoorstellen op de WIA en de WW.
Zo worden de AOW-plannetjes met de steun van rechtse partijtjes heroverwogen. Maar dan moeten de bezuinigingscentjes wel ergens anders worden gehaald is het antwoord van het kabinet. Het nagestreefde brede midden ontbreekt nu al.

Willen we dat? Wil kabinet Jetten met zijn uitgestoken hand dat ook? Steeds maar moeten bedelen voor de ene keer steun van rechts, de andere keer van links om die kleinst mogelijke meerderheid van 76 zetels in de Tweede Kamer en 39 in de Eerste Kamer achter zich te krijgen. Nee natuurlijk niet.
Dat worden heel wat kopjes koffie in het Torentje en het Catshuis. Er zullen heel wat geitenpaadjes worden uitgezet om iedereen tevreden te houden. Maar al die paadjes leiden wel af van de hoofdroute uit het regeerakkoord.
In al dat pappen en nathouden in de achterkamertjes gaat heel wat kostbare tijd zitten. Tijd die het kabinet niet krijgt want het stap-voor-stap beleid moet toch snel tot zichtbare oplossingen voor de grootste problemen leiden. De kiezers zijn de politiek van vooruitschuiven en uitstellen meer dan zat.
Daarnaast krijgt Jetten een vaste plaats op de bühne van het internationale politieke wereldtoneel waar nu alleen drama`s met een onvoorspelbaar einde worden opgevoerd. Wat zijn daarvan de mogelijke consequenties voor Nederland? Hoeveel ellende komt er op ons af? Hoe zit nou echt met onze veiligheid? Op wie kunnen we nog vertrouwen?
De escalerende oorlog in het Midden-Oosten leidt nu al tot exploderende energieprijzen. Hoogstwaarschijnlijk klopt binnenkort een toenemende stroom oorlogsvluchtelingen op onze deur. De AZC`s puilen al uit en veel gemeentes weten zich geen raad - nog afgezien van de onrust - met het onderbrengen van statushouders. Deskundigen waarschuwen voor een ongekende economische crisis.
Kortom, redenen genoeg voor Jetten om zich grote zorgen te maken.
Daar krijg je grijze haren van, als ze al niet uitvallen. Als hij stand houdt, ziet Rob er over twee, drie jaar er niet meer zo jongensachtig uit. Dan is hij nog geen éminence grise, maar misschien wel een silver fox met niet te maskeren rimpels op het voorhoofd. En dan heb ik, om met Gert Timmerman te spreken pas echt ‘eerbied voor jouw grijze haren’.
Ik hoop dat dit kabinet stand houdt. Het alternatief zijn weer nieuwe verkiezingen en het afglijden van ons land naar een sompig stinkend bruin moeras waaruit een constant borrelende activistische gifwolk opstijgt.
Over twee weken zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Weet u al welke partij uw stem krijgt? Wel gaan, ook al staat uw hoofd er momenteel niet zo naar. De lokale politiek bepaalt voor een groot gedeelte het geluk in je dagelijkse leefomgeving. Elke stem telt. Stem weldoordacht, zodat je de in de komende vier jaar niet met spijt al je haren uit het hoofd hoeft te trekken.
Carolus
Meer columns lezen van Carolus? Lees hier de vorige column.
