'Misschien hoef je het helemaal niet te accepteren. Tenminste, niet op de manier die je denkt' [Column] Evelien Gubbels – Zoektocht naar Chronisch Geluk (42)

Van onze redactie
22 november 2026

“Misschien moet je het nu gewoon eens accepteren.”

“Wanneer ga je het een plekje geven?”

Het zijn van die zinnen die mensen met de beste bedoelingen zeggen wanneer je leven ineens anders loopt dan je had gehoopt. Door een chronische ziekte, een blessure die maar niet overgaat, het verlies van je baan, of een situatie thuis die je niet kunt veranderen.

En eerlijk? Meestal roept zo’n opmerking vooral weerstand op.

Want hoe doe je dat eigenlijk: accepteren dat je lichaam niet meer meewerkt, dat je niet weet wanneer je weer een nieuwe baan vindt, de onrust je in huis zoveel stress geeft dat je ’s nachts wakker ligt of dat je toekomst er nu misschien heel anders uitziet dan je had bedacht of gehoopt?

Als psycholoog begeleid ik mensen die leven met langdurige gezondheidsklachten, en ook uit eigen ervaring weet ik hoe zwaar het woord acceptatie kan wegen. Veel mensen voelen zich erdoor klemgezet. Alsof je de handdoek in de ring gooit. En mocht je dan al zo ver zijn dat je het wíl accepteren, dan is het ook nog niet zo dat acceptatie een knop is die je op een goede dinsdagochtend even omzet, waarna je er zover voor bent.

Acceptatie betekent niet dat je het leuk hoeft te vinden
Laten we dat misverstand meteen maar uit de weg ruimen. Acceptatie betekent niet dat je blij moet zijn met wat je overkomt. Het betekent ook niet dat je moet stoppen met hopen of je best doen op verbetering, of dat je geen verdriet, boosheid of frustratie meer mag voelen.

Sterker nog: die twee kunnen prima naast elkaar bestaan. Je kunt ontzettend balen van wat niet meer lukt, en tegelijkertijd genieten van dat wat wel lukt, of wat er wel is.

Acceptatie is geen eindbestemming die je eenmaal bereikt en daarna nooit meer kwijtraakt. Het is iets waar je steeds opnieuw mee te maken krijgt. Elke keer dat je weer tegen een grens aanloopt, of wanneer je leven opnieuw een onverwachte wending neemt.

Maak het kleiner: de 10%-regel
Misschien is het woord ‘acceptatie’ simpelweg te groot om in één keer vast te pakken. Wat vaak veel beter werkt, is de vraag kleiner maken.

Stel jezelf eens niet de vraag hoe je je hele situatie accepteert, maar vraag je af: Als ik mijn situatie vandaag 10 procent meer zou accepteren, wat zou ik dan anders doen?

Misschien zou je iets minder streng zijn voor jezelf. Misschien zou je een afspraak aanpassen in plaats van helemaal afzeggen. Misschien zou je jezelf toestaan om gewoon even verdrietig te zijn, zonder dat je daar meteen een oplossing voor hoeft te bedenken. Of misschien zou je jezelf juist een klein zetje geven om iets leuks te plannen, ook al weet je niet zeker hoe je je die dag voelt.

Er is daarin geen goed of fout. Wat voor de één voelt als mildheid, is voor de ander juist weer in beweging komen. Het gaat erom dat je ontdekt wat bij jou past.

Je bent meer dan wat er tegenzit
Wanneer iets in je leven veel ruimte inneemt, zoals pijn, vermoeidheid of zorgen, een in elkaar gestorte droom, is het heel begrijpelijk dat bijna al je aandacht daarnaartoe gaat. Je bent continu bezig met plannen, aanpassen en voorkomen dat het misgaat.

Maar jij bent meer dan je klachten of je tegenslag. Je bent ook iemand met interesses, dromen, humor, relaties en verlangens. En hoe spannend of lastig dat soms ook is: juist door daar óók ruimte voor te blijven maken, houd je het gevoel dat jij nog steeds ‘jij’ bent.

Je hoeft niet eerst alles op orde te hebben voordat je weer mag leven. Je hoeft niet eerst alles te hebben geaccepteerd voordat je een fijne middag mag hebben. Goed leven begint niet pas als de storm helemaal is gaan liggen. Het mag vandaag al een klein beetje beginnen.

En misschien is dat wel een mooie vraag om deze week eens bij stil te staan: als je jouw situatie 10 procent meer zou accepteren zoals die nu is, wat zou jij dan anders doen?

Wil je hier zelf eens rustig mee aan de slag? Speciaal voor deze column heb ik een gratis werkblad gemaakt met een praktische schrijfopdracht rondom de 10%-regel. Wat je situatie ook is, met dit werkblad kun je oefenen om op jouw manier de ruimte te vinden.

Je kunt het werkblad nu vrijblijvend aanvragen door een mailtje te sturen naar info@chronischgeluk.com o.v.v. ‘Werkblad Acceptatie NieuwsUitNijmegen’.

----------------------------

Evelien Gubbels is psycholoog en oprichter van Chronisch Geluk. In haar columns schrijft zij over psychologie, gezondheid en veerkracht. Vanuit haar praktijk begeleidt zij mensen met langdurige gezondheidsklachten naar meer regie en levenskwaliteit. Meer lezen?
Kijk op
www.chronischgeluk.com of volg Chronisch Geluk op Facebook en Instagram..

Lees ook de vorige column van Evelien


Dit bericht delen:

Advertenties