Muziek in de taal van de streek: liedjes in de Maos èn Waolse Praotcast

Veel regionale zangers en bands in Nederland zijn trots op hun eigen taal en zingen in het dialect. Rowwen Hèze, Gé Reinders, Normaal, Bökkers, Frans Pollux en Lex Uiting, Ede Staal en Daniël Lohues zijn daarvan bekende voorbeelden. Artiesten die met hun streektaal niet alleen lokaal, maar ook landelijk bekendheid hebben gekregen.

Ook Maas en Waal kent een, weliswaar bescheiden muzikale dialecttraditie. Eind jaren negentig was er de groep Blaok en nog altijd zijn er koren als Hullie, ’t Kum Vaeneiges, liedjes uit de streekmusicals en de band Revolt, die de streektaal levend houden met hun muziek.

Ook in de Maos èn Waolse Praotcast krijgt het dialectlied een plek. In de laatste tien afleveringen zijn tijdens de gesprekken met de gasten maar liefst drie keer liedjes in het Maos èn Waols te horen geweest. Muzikale intermezzo’s die niet alleen voor een aangename onderbreking zorgen, maar soms ook een extra dimensie geven aan het verhaal van de gast.

Twee van de liedjes, Pustoor vaen Appeltère en Wimke, zijn gearrangeerd en gezongen door Cor van de Wert uit Dreumel (rechts op de foto). Zijn liedjes kenmerken zich door een verhalend en melancholisch karakter. Aan de dialectrijm is duidelijk veel aandacht besteed. Nergens wordt die plat of voorspelbaar; juist de verrassende formuleringen versterken het verhaal en geven de liedjes extra kleur. Wie naar de liedjes van de Dreumelnaar luistert, houdt er bovendien vaak een glimlach aan over. Zoals in Pustoor vaen Appeltère:

Was er sprake vaen ‘n stiekeme affaire
Doar binne op de pâsterie vaen Appeltère?

Het derde lied, Dizze grond, is geschreven en gezongen door Nard van Dinteren uit Afferden. Het lied ontstond bij de groep Revolt en gaat over het bijzondere gevoel van thuiskomen: terugkeren naar de streek waar je bent opgegroeid en waar mensen en omgeving vertrouwd zijn gebleven. Het is een ode aan de inwoners van Maas en Waal, de verbondenheid met hun omgeving en met elkaar. Dat gevoel klinkt mooi door in de woorden:

’t Volk hier, ’t kent mekaor, ze steke de haend nog op. We komme ammôl achterum, want d’n deur die zit hier nooit op slot.

De liedjes laten horen dat ‘t Maos èn Waols meer is dan een manier van praote. ‘t Is ok ‘n taol waorin verhaole, herinneringe, humor èn gevulens ‘n eige klank krijge’. De liedjes zorgen voor een vrolijke noot en een gezellig muzikaal momentje tussen de gesprekken door. De Praotcasters nodigen andere Maos èn Waolse dialectzangers en zangeressen uit om zich aan te melden.

Aes ge ted hèt, zijn de liedjes voortaan afzonderlijk te beluisteren via de website van de Maos èn Waolse Praotcast, onder de tab Nieuws en Liedjes. Daarnaast zijn de nummers te vinden op Spotify en SoundCloud.