'Waarom voelt het gewone leven ineens zo gewoon?' [Column] Evelien Gubbels – Zoektocht naar Chronisch Geluk (39)

Foto’s van terrasjes, mensen aan de Waal, de wandelvierdaagse, vakantie foto’s in de bergen of vanaf het strand. De laatste weken stonden voor veel mensen in het teken van genieten van het zonnetje, de vrijheid, de zomer en het leven.
Maar nu gaat er weer een nieuwe fase aanbreken: De (zomer)vakantie zit er voor veel mensen weer bijna of helemaal op. De koffers zijn uitgepakt, de wasmachine draait overuren en inmiddels begint het gewone leven weer vorm te krijgen. Op papier is er weinig aan de hand. Je hebt misschien heerlijk gegeten, mooie plekken gezien, uitgeslapen en eindelijk tijd gehad voor elkaar. En toch voel je je ineens… een beetje sip.

Herkenbaar?

We praten vaak over de vakantie alsof die ons gelukkig moet maken. Even weg van het werk, de verplichtingen en de dagelijkse sleur. Even niets moeten. En inderdaad: vakantie kan ontzettend fijn zijn. Maar juist wanneer die vakantie voorbij is, kan er een soort after-vakantie-dip ontstaan.

Van alles naar niets
Een vakantie is vaak een periode waarin er relatief veel gebeurt. Je bent op een andere plek, ziet nieuwe dingen, eet lekker, spreekt mensen, gaat zwemmen, wandelen of ergens een terrasje op. Zelfs als je vakantie vooral bestond uit een boek lezen aan het zwembad of in je achtertuin, is je omgeving of je leven toch even anders dan de dagelijkse ‘normale’  sleur thuis.

En dan.. kom je ineens weer terug ‘in het normale leven’. De wekker gaat weer vroeg. Ineens moet er weer gewerkt worden. De boodschappen moeten worden gedaan. De vaatwasser is vol. Er liggen misschien nog honderd foto's op je telefoon waar je eigenlijk iets mee wilt doen.

Van een periode waarin veel aandacht naar jou en je omgeving ging, schakel je weer terug naar alles wat moet.

En dat contrast kan best groot zijn.

Misschien mis je niet eens de vakantie
Wat ik interessant vind aan zo'n dip, is dat we soms denken dat we vooral onze vakantiebestemming missen. De zon. De zee. Dat ene leuke restaurantje.

Maar misschien gaat het meer over hoe we ons daar voelden. Wat we onszelf toestaan en waar we ons op focussen.

Op vakantie is er vaak meer ruimte. Ruimte om te lanterfanten. Om uitgebreid te ontbijten. Om spontaan ergens heen te gaan. Om een middag helemaal niets te doen zonder het gevoel te hebben dat je eigenlijk iets nuttigers zou moeten doen.

Kunnen we daar dan iets van leren of meenemen?
Ergens is dit gevoel heel logisch, maar misschien kun je eens nagaan of we er ook iets van kunnen leren. En daarvoor zou je jezelf de volgende vraag kunnen stellen: “wat had je op vakantie waar ik thuis blijkbaar óók of meer behoefte aan heb?

Was het rust? Tijd met je partner of gezin? Buiten zijn? Minder afspraken? Meer avontuur? Of simpelweg het gevoel dat je even nergens aan hoefde te voldoen?

Natuurlijk zijn souvenirs ook leuk, maar dát vakantie gevoel ontdekken en meenemen naar huis is misschien wel waardevoller om mee naar huis te nemen dan een koelkast vol vakantie-magneten.

Je hoeft niet meteen weer 'aan'
Een ander ding wat het vaak lastig maakt is dat we vaak verwachten dat we na een vakantie uitgerust en opgeladen terugkomen. Alsof je een stekker in het stopcontact hebt gestoken en daarna weer honderd procent beschikbaar bent. Maar zo werkt een mens natuurlijk niet.

Wat kan helpen is jezelf een paar dagen geven om weer te landen. Plan niet direct ieder vrij moment vol. Ga naar buiten. Eet rustig. Pak een boek. Maak foto's. Spreek iemand af met wie je graag bent.

En misschien nog belangrijker: probeer niet meteen van het sombere gevoel af te moeten. Een dipje na iets fijns is niet gek. Soms voelt het contrast simpelweg even groot.

Wat kan helpen om de overgang wat zachter te maken?

Begin alvast met je ritme. Als je vakantie bijna voorbij is, hoef je niet te wachten tot de eerste werkdag om weer op tijd naar bed te gaan en de wekker te zetten. Een paar dagen eerder al in je ritme helpen kan je enorm helpen om die eerste week door te komen.

Plan iets leuks. Niet om de vakantie te overtreffen, maar gewoon om iets te hebben om naar uit te kijken. Een etentje, wandeling, avond met vrienden of een dagje weg kan al genoeg zijn.

Houd iets van je vakantieritme vast. Misschien die ochtendwandeling, dat boek voor het slapen of uitgebreid ontbijten op zondag. Je hoeft niet alles weer los te laten zodra je thuiskomt.

Laat wat ruimte in je agenda. De eerste dagen na een vakantie meteen volplannen met afspraken, werk en alles wat nog moet. Het helpt vaak bij zo’n after-vakantie-dip om rustig weer te landen. Geef jezelf wat tijd en wat ruimte om tussendoor even te ademen.

En wees een beetje mild voor jezelf. Je hoeft niet op de eerste werkdag weer helemaal opgeladen, productief en vrolijk te zijn. Een overgang is gewoon… een overgang.

Misschien is dat uiteindelijk ook de beste manier om naar zo’n after-vakantie-dip te kijken: niet als iets wat zo snel mogelijk opgelost moet worden, maar als een paar dagen waarin je weer even je weg zoekt naar het gewone leven. Een paar dagen waarin je even mag rommelen.

Vraag jezelf af: “Wat heb ik nu eigenlijk nodig?”
Deze vult het vorige punt mooi aan. Denk niet: hoe kom ik zo snel mogelijk van dit gevoel af? Maar: Waar heb ik vandaag behoefte aan? Soms is dat opruimen en structuur. Soms juist een avond op de bank. Soms contact met iemand.

Dus.. als je deze week weer achter je bureau zit, tussen de volle wasmand en de eerste afspraken door, hoef je misschien niet te denken: Wat doe ik hier? Of waarom ben ik nou alweer terug bij af?

Je bent niet terug bij af. Je bent gewoon weer thuis. En misschien duurt het soms even voordat je hoofd dat ook weer gezellig vindt.

En misschien zit hierin óók nog wel een mooie boodschap. Misschien mogen we ook het gewone leven weer wat meer waarderen. Want natuurlijk: een week lang wakker worden zonder wekker, zwemmen in zee en urenlang op een terras zitten is heerlijk. Maar geluk zit niet alleen in verre bestemmingen of vrije dagen. Het zit soms ook in je eigen koffie op het balkon, een bekende wandeling door de buurt, een spontaan praatje met de buurvrouw of thuiskomen in je eigen bed. Laat de dip een uitnodiging zijn, om ook naar het mooie te zoeken in het alledaagse.

Wat zou jij van de afgelopen zomerweken willen meenemen naar de komende maanden?

----------------------------

Evelien Gubbels is psycholoog en oprichter van Chronisch Geluk. In haar columns schrijft zij over psychologie, gezondheid en veerkracht. Vanuit haar praktijk begeleidt zij mensen met langdurige gezondheidsklachten naar meer regie en levenskwaliteit. Meer lezen?
Kijk op www.chronischgeluk.com of volg Chronisch Geluk op Facebook en Instagram..

Lees ook de vorige column van Evelien