Ik stak drie keer veertig seconden mijn tong uit voor minder stress [Column] Evelien Gubbels: 'Zoektocht naar Chronisch Geluk' (36)

Onlangs kwam ik online een artikel tegen met een opvallende belofte. Als je drie keer veertig seconden je tong uitsteekt, zo ver als je kunt, zouden je stresshormonen afnemen. Het artikel liet zien dat de effecten groter zouden zijn dan die uit menig meditatieonderzoek. Ik weet niet meer precies hoe ik erop terechtkwam, maar zoals zoveel internet-hypes trok het wél mijn aandacht. Het artikel zag er verrassend overtuigend uit. Er werden onderzoeken aangehaald en zelfs gemiddelde dalingen van cortisol genoemd.

En laten we eerlijk zijn: wie wil er nu niet een simpele oplossing voor stress?

Dus deed ik wat miljoenen mensen dagelijks doen wanneer ze een opvallende gezondheidsclaim tegenkomen. Ik besloot het zelf te proberen.

Daar zaten we dan, met z'n tweeën op een terras. Drie keer veertig seconden lang met onze tong zo ver mogelijk uit onze mond.

Of mijn stresshormonen daadwerkelijk daalden, kan ik niet zeggen. Daarvoor had ik waarschijnlijk wat laboratoriumapparatuur nodig gehad. Maar één ding gebeurde wel: we moesten énorm lachen. En ik/we schaamde(n) ons natuurlijk kapot richting alle voorbijgangers.

Waarom ik dit deel?

Ik bedacht me dat dit misschien interessanter is dan het in eerste instantie klinkt.

We leven in een tijd waarin we voortdurend worden overspoeld met tips, hacks en trucs die ons leven beter zouden moeten maken. Van ochtendroutines van succesvolle ondernemers tot ademhalingstechnieken, ijsbaden, supplementen en wonderbaarlijke oefeningen die binnen enkele seconden meer rust, energie of geluk beloven.

Sommige van deze adviezen zijn gebaseerd op degelijk onderzoek. Andere zijn wat creatiever geïnterpreteerd. Ze lijken enorm bewezen, maar de waarheid is toch wat minder helder dan hoe het gepresenteerd wordt als je er echt even ‘induikt’. Toch verspreiden deze tips zich razendsnel. Niet alleen omdat sociale media ervan houdt, maar ook omdat wij ervan houden. Wij zijn op zoek!

En dat is eigenlijk heel begrijpelijk.

Waarom vallen we voor dit soort hypes?

Mensen verlangen van nature naar controle. Wanneer het leven druk, onzeker of ingewikkeld voelt, is het aantrekkelijk om te geloven dat een eenvoudige handeling een groot verschil kan maken. Een snelle oplossing geeft hoop. Het gevoel dat er iets is wat je vandaag nog kunt doen om je beter te voelen.

Maar hier ontstaat ook een interessante spanning.

Want als er één ding is dat onderzoek binnen de positieve psychologie laat zien, dan is het dat duurzaam welzijn meestal niet ontstaat door één magische truc. Geluk, veerkracht, verbondenheid (kwaliteit van relaties) en tevredenheid blijken veel vaker het resultaat van kleine gewoonten die zich langzaam opstapelen.

Een betekenisvol gesprek met een vriend. Tijd doorbrengen met mensen van wie je houdt. Leven naar je waarden. Voldoende rust nemen. Dankbaarheid oefenen. Zelfcompassie ontwikkelen.

Geen van deze dingen klinkt bijzonder spectaculair. Daarnaast zijn het ook geen dingen die je in drie keer veertig seconden ‘even’ uitvoert, ze zijn niet sexy genoeg voor een virale video van vijftien seconden. Toch hebben ze vaak meer invloed op ons welzijn dan de nieuwste hype van het moment.

Dat deed me denken: Betekent dat dat we al die internettrends direct moeten afschrijven?

Niet per se.

Want terwijl ik mezelf daar ongemakkelijk zat te voelen met mijn tong uit mijn mond, gebeurde er iets wat ik niet had verwacht. Ik werd even uit mijn hoofd gehaald. Uit mijn lijstjes. Uit mijn zorgen. Uit de stroom van gedachten die zo gemakkelijk de hele dag kunnen vullen.

Ik deed iets geks. Ik kwam uit mijn comfortzone. Ik was even in het moment. En dat maakte me aan het lachen.

Juist dat lachen is interessant. Positieve emoties, hoe klein ook, hebben volgens onderzoek meer invloed dan we vaak denken. Ze zorgen niet alleen voor een prettig gevoel op dat moment, maar helpen ons ook om flexibeler te denken, creatiever te zijn en beter om te gaan met uitdagingen.

Misschien was het dus niet de oefening zelf die werkte.

Misschien was het de speelsheid ervan.

De serieusheid van het leven

Als volwassenen zijn we vaak verrassend serieus geworden. We willen productief zijn, efficiënt omgaan met onze tijd en zoveel mogelijk uit onszelf halen. Zelfs ontspanning krijgt soms de vorm van een project dat geoptimaliseerd moet worden.

Maar spelen, gek doen en lachen hebben ook waarde. Niet omdat ze een probleem oplossen, maar omdat ze ons eraan herinneren dat niet alles opgelost hoeft te worden.

Dus als je mij vraagt of drie keer veertig seconden je tong uitsteken echt stress vermindert, moet ik je het antwoord schuldig blijven.

Maar ik weet wel dat ik erom heb gelachen.

En in een wereld die voortdurend op zoek lijkt naar de volgende wonderoplossing, vergeten we soms hoe waardevol iets eenvoudigs kan zijn.

Een moment van speelsheid.

Een onverwachte lachbui.

Even helemaal in het moment zijn.

Misschien is dat niet de oplossing voor stress.

Maar misschien is het wel een belangrijk onderdeel van een gelukkig leven.

Evelien

----------------------------

Evelien schrijft over psychologie, geluk en gezondheid, en werkt met mensen met langdurige gezondheidsklachten vanuit de overtuiging dat geluk mogelijk is, ook met beperkingen, en dat je daarin meer in handen hebt dan je soms denkt. Nieuwsgierig naar meer? www.chronischgeluk.com
Chronisch Geluk is ook te vinden op Facebook en Instagram – volg de pagina’s voor nieuwe inzichten, tips en herkenning.

Lees ook de vorige column van Evelien